روشهای نوین پانسمان زخم در مشهد مقدس



انواع زخم
کارشناس اتاق عمل هستم و وارد به کار زخم ... انواع زخم ها زخم های دیابتی سوختگی عفونی بستر و ...

با روشهای نوین پانسمان کامفیل که با مرطوب نگه داشتن زخم باعث سرعت در بهبود زخم میشویم

هرجلسه ‌پانسمان ۱۵هزار تومن چون میدونم اکثرا مردم ندارن با این هزینه های گزاف زندگی و بیشتر بخاطر رضای خدا و علاقه ب این کار؛ خیلی از جراحارو تو اتاق عمل دیدم ک زود پاهای دیابتی رو قطع می کنند در حالیکه آخرین گزینه قطع کردنه.پانسمان نوین جلوی این کارو میگیره و حتی زمانیکه عروق بسته میشن میشه با برپاشتن عروق از پای دیگه و پیوند به پای دیابتی توسط جراح عروق پارو زنده نگه داشت

شماره تماس 09156086316


برچسب‌ها: مشهد زخم پانسمان نوین ارزان
نوشته شده در تاريخ جمعه سوم بهمن ۱۳۹۳ توسط حجت |
چه زخم خود بخودالتیام  یابد چه تحت مراقبت درمانگر بهبودی حاصل آید, بدن  پس از ایجاد زخم حاد طی فرآیندی پویا در سه مرحله  زخم  را ترمیم می کند.phases-of-wound-healing

 

مرحله اول ۴ تا ۶ روز ابتدایی: (مرحله هموستاز و التهاب)
در پی ایجاد زخم مویرگها منقبض شده و پلاکتها با تجمع در محل زخم تشکیل لخته می دهند. پلاکتها با آزاد کردن فاکتورهایی چون  thrombospondin,  thromboxane  A2, ADPو مجموعه ای از فاکتورهای رشد (فاکتور رشد پلاکتی، فاکتور رشد بافت پیوندی و …) به تشکیل لخته و سرآزیر شدن عناصری چون آنتی بادی ها، گلبول های سفید، مواد غذایی و آنزیم ها به محل سرعت می بخشند. لخته clot منجر به آزاد شدن مولکول های التهابی مثل  bradykinin شده که به نفوذ پذیری بیشتر مویرگ ها در محل زخم منجر می شود.  نوتروفیل ها، ماکروفاژها، فیبروبلاست ها و سلولهای اندوتلیال شروع به دبریدمان بافت های نکروتیک می کنند، در این مرحله اطراف زخم قرمز، گرم و دردناک است.

مرحله دوم ۴ تا ۲۴ روز پس از ایجاد زخم:
(مرحله تکثیر و رشد )
ماکروفاژها, فیبروبلاست ها و سلول های اندوتلیال نقش اساسی در این مرحله دارند. زخم بازسازی می شود. (Angiogenesis) بافت گرانولاسیون که شامل کلاژن , ماتریکس خارج سلولی و شبکه ای از مویرگ های جدید است تشکیل شده و توسعه می یابد. در پایان  طی فرآیند اپیتلیزاسیون سلول های اپیتلیال سطح زخم را می پوشانند. (سلولهای اپیتلیال در نهایت به کراتینوسیتها مبدل می شوند) ایجاد بافت گرانولاسیون سالم منوط به رسیدن اکسیژن و موادغذایی به بستر زخم می باشد. بافت گرانولاسیون سالم قرمز یا قرمز صورتی است , یکدست بوده و به سادگی خونریزی نمی کند.

مرحله سوم از ۳ هفته پس از ایجاد زخم شروع شده و تا ۲ سال هم می تواند به طول بیانجامد:(مرحله بلوغ  remodelinge) وقتی که زخم پوشیده شد طی یک سری فعالیتهای آنزیمی metaloproteinases تغییر پروتئین های خارج سلولی صورت میگیرد. کلاژن تیپ ۳ به کلاژن تیپ ۱ که استحکام بیشتری دارد مبدل شده و پوست جدید روی زخم را می پوشاند. در ادامه تعداد مویرگها در محل زخم کاهش می یابد. پوست جدید فقط ۸۰٪استحکام اولیه را داراست.

توجه

 روند التیام زخم همواره طی مراحلی که بیان شد منظم و متعاقب رخ نمی دهد . بسته به شدت وسعت و نوع ایجاد زخم  و تحت عوامل درونی ( بیماریهایی چون دیابت نارسایی های  عروقی بدخیمی ها بیماریهای نقص سیستم ایمنی و…) یا عوامل بیرونی ( میکروارگانیسم های مهاجم ,تروما  ,فشار ,عدم مراقبت صحیح از زخم و…)  ممکن است متوقف شده ,پسرفت کندیا به طول بیانجامد که در این صورت زخم مزمن تلقی می شود.

 

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |
  • (abrasion) خراش :آسیب  یا  زخم که بعلت سایش یا مالش بر روی لایه های سطحی پوست (اپیدرم درم ومخاط ) بوجود آید.
  • (acute wound) زخم حاد: زخمی که انتظار می رود طی فرایند التیام زخم در زمان معینی بهبود یابد.
  • (autolysis):  فرایند هضم بافتهای مرده توسط آنزیم های بدن
  • BurnTrauma_2013_1_1_5_113329_f4(biofilm)بیوفیلم : تجمع و چسبیدن  میکروبها در یک ماده خارج سلولی(matrix) است که با چشم غیر مسلح  قابل رویت می باشد

 

 

 

 

  • (blanching) : زمانی را گویند که ناحیه قرمز آسیب دیده پوست با فشار انگشت به رنگ سفید درآید.
  • (callus) پینه: ستبر , خشونت و لایه لایه شدن  قسمت  شاخی پوست در اثر تکرار آزردگی IMG_1570

 

 

 

  • (cellulitis) : التهاب و عفونت سلولهای پوست که در محل وقوع  تظاهراتی همچون قرمزی درد گرما و ادم داشته و بعضا بافت دچار سفتی هم می شود.mrsa2-s4-mrsa-infected-hand

 

 

 

  • (collagen): پروتئین اصلی پوست استخوان و غضروف و سایر بافتهای پیوندی بوده و در بهبود زخم بصورت داربستی عناصر لازم را حفظ می کند.
  • (contraction ) : کوچک شدن زخم با ترمیم لبه های زخم آغاز می شود و مقیاس خوبی جهت تخمین روند التیام  یا عدم التیام زخم است.
  • (chronic wound) زخم مزمن : زخمی که در زمان مورد انتظار التیام نمی یابد,زخم های عروقی (venous ulcer) و زخم پای دیابتی (diabetic foot ulcer)
  • (debridement) دبریدمان: جدا کردن و بریدن نسوج مرده و عفونی از بستر زخم 
  • (eudema) : تورم بافت یا عضو
  • (epitelialisation) : فرآیند ایجاد و مهاجرت سلولهای اپیتلیال از لبه های زخم و پوشاندن زخم .
  • (erythema) اریتم :قرمزی پوست بعلت گشاد شدن عروق در پاسخ به التهاب یا عفونت که گاهی بصورت لکه های قرمز رنگ تظاهر می کند.
  • (eschar): پوسته های شکننده برنگ قهوه ای روشن که در روزهای ابتدایی زخم های ناشی از سوختگی (burn) از محل زخم جدا شده میریزد.
  • (fibrin):  رشته های پروتئینی غیر قابل نفوذ که در هموستاز و گرانولاسیون حضور دارند.
  • (granulation tissue): بافت جوشگاهی برنگ قرمز یا قرمز-صورتی که در بستر زخم ایجاد و در پایان التیام توسط بافت اسکاری پوشیده می شود.
  • (growth factors): پروتئینهای بخصوصی که باعث مهاجرت سلولها و دیگر عناصر لازم در التیام زخم به محل می شوند.
  • (maceration): نرمی و سفیدی حاشیه زخم در اثر اگزودای زیاد و عدم کنترل آن که منجر به افزایش وسعت زخم می شود.
  • (maintenace wound)زخم ماندگار: زخم هایی که درمان پذیر نبوده و انتظار درمان ظانها را نداریم.
  • (off load): کاهش یا حذف فشار
  • (orthotic) : وسیله کمک  ارتوپدی جهت حمایت از عضو مبتلا که بصورت خارجی استفاده می شود.
  • (osteomyelitis): عفونت و التهاب استخوان
  • (over granulation): رشد بیش از اندازه بافت گرانوله در اثر طولانی شدن التیام IMG_1287زخم.

 

 

 

 

 

  • (pressure ulcer)زخم فشاری: ایجاد زخم در نواحی از بدن که برای مدت طولانی تحت فشار بوده
  • (purple foot): رنگ اغوانی یا زرشکی پا که در صورت عدم blanchingنشان دهنده خونرسانی ناکافی (ischemia) در اندام تحتانی می باشد.
  • (scab): بافت خشک قهوه ای-مشکی که در اثر خونریزی در سطح زخم ایجاد می شود.
  •  (slough): بافت مرده زرد زنگ در بستر زخم که می تواند بعنوان منبع عفونت باشد.
  • (wound) زخم: هرگونه از دست رفتن یکپارچگی اپیدرم  پوست  به تنهایی یا به همراه بافتهای پیوندی زیرین بدلایلی جون ضربه فشار جراحت حرارت …را زخم گویند
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |
اثرات ضد باکتریایی گاز  ازن (اکسیژن فعال ) تنها چند سال پس از کشف آن در سال ۱۸۴۰  میلادی شناخته شد و از آن برای تصفیه آب استفاده شد.  در جنگ جهانی اول از گاز ازن در درمان زخمهای عفونی استفاده شد. 

امروزه از ازن در درمان بیماریهایی چون: اختلالات عروقی هپاتیت ویروسی بیمازیهای التهابی دستگاه گوارش بد خیمیها و زخم های عفونی استفاده می شود. 

در هر نوع بیماری و با  هر روشی که ازن درمانی انجام شود  دو قاعده اساسی باید رعایت شود :

  1. گاز ازن بادرجه خلوص درمانی (medical grade ozone) بکار رود .
  2.  گاز ازن استنشاق نشود. 

​ ازن یک عامل اکسید کننده بسیار قوی است باکنری کش (bactericidal) قارچ کش (fungicidal) و ضد تکثیر ویروس (virostatis)  است.تحریک کننده سیستم گردش خون بوده و موجب احیائ بافتهای در حال تخریب است .

برسیستم ایمنی بدن تاثیر گذاشته و باعث تولید سیتوکینها (cytokins)  مثل (interferons&interlukins) می شود که در بیمارنی که ضعف سیستم ایمنی دارند سودمند است.

در ازن درمانی زخم ها ازن با غلظت ۱–100 µg/ml بصورت ترکیب با اکسیژن به نسبتهای حداقل: 0.05%ازن و ۹۹.۹۵% اکسیژن یا حداکثر: ۵% ازن و ۹۵% اکسیژن بدستور پزشک استفاده می شود.

توجه:

بدلیل عوارض ازن بر سیستم تنفسی کاربر ازن و بیمار تحت درمان نباید گاز منتشره را استنشاق کنند 

مرطوب سازی بستر زخم حتما بایست صورت گیرد زیرا ازن در محیط خشک اثری بر بافت مورد نظر ندارد. 

 

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |

(NPWT) درمان زخم بوسیله فشار منفی وکیوم  تراپی  Negative Pressure Wound Therapy

  طی ۱۵سال گذشته NPWT  یا همان وکیوم  تراپی(VAC) بین محققین و درمانگران زخم بسیار مورد کنکاش و توجه قرارگرفته است. در در واقع این روش نوعی پانسمان مکنده است و در  زخم دارای تاثیرات زیر است;IMG_1706

  1. کنترل و کاهش اگزودا
  2. کاهش ادم
  3. کاهش اندازه و حجم زخم
  4. افزایش رشد و نمو بافت گرانوله
  5. افزایش جریان خون( مواد و سلولهای ملزوم بهبود زخم) در بستر زخم
  6. نزدیک شدن لبه های زخم به یکدیگر

 

نحوه کاربرد:IMG_1722

 

ابتدا حفره زخم با فوم هیدروفوب  مخصوص وکیوم  تراپی که  بشکل مناسب بریده شده پر و توسط چسب ثابت شده هواگیری می شود. سر لوله مکش از طریق یک بریدگی وارد فوم شده با چسب ثابت می شود.

انتهای لوله مکش به دستگاه وکیوم  تراپی متصلIMG_1721 شده و دستگاه ایجاد فشار منفی می کند. بسته به نوع دستگاه و تحمل بیمار فشار منفی بین  75mmHg- تا ۱۲۵mmHg – متغیر است. هر جلسه وکیوم تراپی معمولا ۴۸ ساعت وتا ۳ جلسه در هفته انجام می شود.

 

ممنوعیت

در زخمهای دبرید نشده فیستولها استومی زخمهای حفره ای که خطر آسیب اندام داخلی یا عروق وخونریزی  وجود داشته باشد استفاده از وکیوم تراپی ممنوع است.

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |
(platelet rich plasma(PRPکاربرد پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت ) بعنوان یک ترکیب غنی از فاکتورهای مختلف رشد سلولی در ابتدا در دندانپزشکی جهت ترمیم استخوان و بافت لثه آغاز و سپس در سایر رشته های تخصصی پزشکی ; پلاستیک , ارتوپدی , قلب  و … بکار گرفته شد .از حدود سه دهه پیش در درمان زخم های دیابتی کاربرد داشته است. پی آر پی حجمی از پلاسمای خون خود فرد می باشدکه بر اساس روش فرآوری از ۲ تا ۸برابر حد پایه خون پلاکت دارد.

در درمان زخم از دو ماهیت mitogenic (زایشی ) و chemotactic (شیمی-واکنشی!) پی آر پی بهره برده می شود

فاکتورهای رشد موجود در prp     

فاکتور های رشد مختلفی در پی آر پی وجود دارد از جمله:

PDGF-AA,BB   platelet-derived growth factor موثر در رشد سلولهای مزانشیمال مثل عضلات صاف و گلیال- تولید کلاژن

transforming growth factor     TGF-ß موثر در تکثیر و تمایز سلولهای اپیتلیال و اندوتلیال عروق

 PF4    platelet factor 4    موثر در انعقاد و کاهش التهاب زخم

IL-1    interlukin-1  موثر در تولید و تمایزگلبولهای سفید

 PDAF    plarelet-derived angiogenesisموثر در ایجاد رگهای خونی

VEGF    vascular endothelial growth factorموثر در رشد مویرگهای جدید

EGF   endothelial growth factor    پیشرفت آنژیوزنسیس

این فاکتورهای رشد باعث جذب  ماکروفاژها و سایر سلولها و تحریک آنها به تکثیر شدن می شود  , به ساخته شدن ماتریکس جدید کمک کرده ,اپیتلیزاسیون را تسریع می بخشند و   به کاهش التهاب هم کمک می کنند. prp همچنین حاوی مقدار کمی لوکوسیتهاست که فعالیت ضد باکتریایی علیه اشریشیا کولی, استرپتوکک طلایی , MRSA و …دارند.

prp در  درمان زخم

معمو لا پس از یک مرحله سانتریفیوژ خون دریافتی از بیمار پلاسمای  حاصل با غلظت دو برابری پایه پلاکت در حاشیه زخم تزریق می شود و همچنین بوسیله فعال کننده بصورت ژل درآمده  در بستر زخم قرار داده شده  سپس  توسط یک پانسمان ثانویه occlusive (بدون منفذ) زخم پوشیده شده و پانسمان حداقل تا ۲۴ساعت نگاه داشته می شود.تکرار کاربرد PRPgel در درمان زخم بصورت هفته ای یکبار بوده و بیشتر از ۱۲ هفته درمان توصیه نمی شود.

نکات مهم

  • در بیماران با سابقه سرطان PRP به کار نمی رود(کنترا اندیکاسیون)
  • در زخم های با عفونت فعال استفاده نمی شود(کنترا اندیکاسیون)
  • مصرف NSAID و ترکیبات شلاته کننده کلسیم از یک هفته قبل قطع گردد
  • عدم مصرف سیر پیاز زنجبیل امگا۳ وامگا۶ یک هفته قبل از درمان
  • عدم ابتلا به بیماریهای ضعف ایمنی آنمی و پلاکت کمتر از ۱۰۰۰۰۰µLو هموگلوبین کمتر از ۱۰gr/dL
  • در تهیه prp حتما باید از کیت و سانتریفوژ استاندارد استفاده شود.
  • استریلیته درفرآوری prp  و کاربرد آن رعایت شود.
  • بهترین زمان مصرف  prp تا نیم ساعت پس از فرآوری می باشد.
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |

جهت جلوگیری از ایجاد زخم فشاری حین عمل جراحی ابتدا باید دانست که زخم فشاری در اتاق عمل معمولا بدلایل زیر اتفاق می افتد:

  • اعمال وضعیت بدنی position نامناسب
  • طولانی شدن زمان عمل (بیش از ۳ساعت )
  • عدم استفاده از پدهای مخصوص در مناطق در معرض ایجاد زخم فشاری (پاشنه پا , ناحیه پس سری …)
  • استفاده غلط از لوازم جانبی تخت عمل (جاپایی ها , سر بند …)
  • عدم اجرای صحیح جابجایی بیمار(تعداد کم افراد جابجا کننده, ضربه زدن  ,کشیدن و …)
  • خیس خوردگی پوست

مواردی که از نظر بالا بردن خطر ایجاد زخم فشاری در اتاق عمل باید مورد توجه قرار گیرد:

  • وزن بالای بیمار
  • افت فشار خون blood hypotension
  • سن بالای ۶۲سال
  • افت دمای بدن
  • بیهوشی عمومی (۵برابر خطر ایجاد زخم در اتاق عمل را نسبت به بیحسی موضعی بالا می برد)
  • ابتلا به دیابت
  • آلبومین کمتر از ۳.۵g/dI
  • بی حرکتی در روز اول پس از عمل

نواحی در معرض خطر در پوزیشن های مختلف

supine طاق باز :      پاشنه ها , پس سر

prone دمر       :      صورت ,کلاویکل , دنده ها  ,لگن ,قدامی

lithotomy        :      ساکروم  و دنبالچه

latheral            :      لاله گوش  , تمام برجستگی های استخوانی طرف تحتانی

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |
مواد خارجی  بافت اسلاف و نکروزه بصورت زیستگاهی مناسب برای میکروارگانیسم های هوازی و بی هوازی درآمده و همچنین همچون سدی از ترمیم زخم جلوگیری می کند.

IMG_1163IMG_1170

  • شستشو و دبریدمان زخم بعنوان اولین و اساسی ترین اقدام  در درمان زخم باعث بهبودی زخم می شود.
  • دبریدمان می تواند Sharp(بوسیله ابزار جراحی تیز)  ,Hydrosurgical(اسپری و ساکشن با قدرت مایع شوینده) ,Autolytic(آنزیم های خود بدن) و … انجام شود
  • نشانه دبرید مان خوب کاهش اگزودا کاهش بوی بد و آشکار شدن بافت زنده است .

مواردی که بدون حضور متخصص دبریدمان نباید انجام شود:

  1. زخم های دست و صورت
  2. بیماریهای انسدادی عروقی در اندام انتهایی
  3. بیماریهای التهابی مزمن پوست مثل :pyoderma gangrenosum
  4. بدخیمی ها و دفورمیتیهای مادر زادی
  5. زمانی که در بستر زخم ایمپلنتهای ارتوپدی وجود دارد

 

 

دبریدمان بوسیله دستگاه Hydrosurgery

doi:10.3402/dfa.v5.24769

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |

برای قرنها از عسل در درمان زخم ها استفاده می شده , مواد تشکیل دهنده عسل : فروکتوز گلوکز ساکارز کربوهیدراتها پروتئین و آب می باشند .پر مصرف ترین نوع عسل پزشکی (medical honey ) عسل حاصل از درخت Manuka با نام علمی Leptospermum Scoparium می باشد که در نیوزلند و استرالیا یافت می شود.این عسل حاوی ماده ای به نامmethylglyoxal  MGO است که خواص ضد باکتریایی دارد.

Manuka

 

 

 

 

از عسل مانوکا به تنهایی یا بصورت ترکیبی با روغن های مجاز (روغن نارگیل و…) , آلو ورا ,آلژینات کلسیم ,ویتامین E و …استفاده می شود.همه محصولاتی  که نام برده شد  بوسیله اشعه گاما و بدون تخریب خواص درمانی عسل استریل می گردد.

تاثیرات عسل پزشکی (Manuka)  بر زخم

  • عسل اگزودای زخم را جذب کرده و با تولید پراکسید اکسیژن باکتریهای موجود در زخم را از بین می برد از جمله: (,MRSA,Pseudomonas (aeruginosa,Staphylococcus aureus
  • عسل PH محیط زخم را کمی اسیدی می کند
  • آنزیم های موجود در عسل بیوفیلم را می شکند
  • گلوکز موجود در عسل اسیدهای volatil تولید شده توسط باکتریهای بی هوازی  را کنترل کرده و بوی بد حاصله را از بین می برد
  • عسل با بیرون کشیدن آب درون سلولی باکتریها آنها را می کشد
  • قند بالای موجود در عسل مایع لنفی را بدرون زخم کشیده به اتولیز زخم کمک می کند

از پانسمانهای مختلف عسل در انواع زخم های مزمن ( زخم های فشاری , زخم های عروقی , سوختگیها, زخم های دیابت) , زخم های غفونی , گرافتها, زخم های پس از جراحی , زخم های سطحی و زخم های قارچی استفاده می شود.

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |
PRP یک اصطلاح کلی است ولی حقیقت این است که هر ماده زرد رنگی که از خون جدا می شود PRP نیست. ماده ای را PRP نامند که با یک غلظت مناسب پلاکت طبق فرمولاسیون مشخص و الزامات FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا) فرآوری شده باشد.نکته بسیار حائظ اهمیت در تهیه PRPکیت مورد استفاده برای جدا سازی پلاکت ها از خون است که متاسفانه تعداد معدودی به دلیل ناآگاهی و فقط بر اساس اطلاعات ناقص با استفاده از لوله های آزمایشگاهی در فالب بسته ها یا کیت های بدون مجوز اقدام به فرآوری و انجام PRP میکنند و بدون رسیدن به پاسخ مناسب در مانی بیمار را در معرض خطر عوارض جانبی و آلودگی میکروبی و ویروسی قرار می دهند.PRP

شرایط یک کیت مناسب 

بر طبق مرجع هنری 1(Henry) هرگونه شارژ(بار الکتریکی) منفی بر روی آبشار انعقادی تاثیر گذاشته که در نهایت باعث فعالسازی پلاکتها پیش از تزریق می شودو از طرفی در فعالسازی پیش از تزریق مهمترین فاکتور رشد پلاکتی یعنی PDGF که عمر مفید حدود ۲ دقیقه دارد۲ در داخل لوله آزاد شده و قبل از تزریق بلا استفاده می شود.

تولید پلی مر ساخت لوله های جمع آوری کننده خون در انحصار کمپانی های مطرح چون BD آمریکا و Grainer اتریش می باشد. لوله های جمع آوری خون در کیتهای مطرح و با کیفیت از نوع خلاء (vaccum tube) می باشد که تحریک   پلاکتها در حین فرآوری  PRP را به حداقل می رساند.

شرایط یک سانتریفیوژ مناسب

از الزامات مهم تهیه PRP داشتن یک سانتریفیوژ مناسب وکالیبره می باشد

  • سانتریفیوژ باید بدون نوسان و کاهش دور باشد
  • سرعتی که دستگاه نشان می دهد واقعی باشد
  • بعد از جداسازی یک مرز واضح بین گلبولهای قرمز و پلاسما ایجاد کند

محلول ضد انعقاد مناسب 

محلول مورد استفاده در فرآوری PRP باید قابلیت نگهداری پلاکتها را تا حداقل ۷ روز داشته باشد : ACD (اسید سیترات دکستروز) و CPD (سیترات فسفات دکستروز) که بعنوان ضد انعقاد در کیسه های خون کاربرد دارند جهت ٰفرآوری PRP بکار می روند.

روش فرآوری

 روش رایج تهیه PRP بدین صورت میباشد که حجمی از خون بیمار (۳۰الی ۴۰ میلی لیتر)  بهمراه ماده ضد انعقاد استاندارد  PRPگرفته می شود  هر ۱۰cc خون را به یک لوله انتقال داده مرحله اول سانتریفیوژ را بر اساس توصیه شرکت سازنده سانتریفیوژ  با دور کند ۱۰۰۰ تا ۱۶۰۰ دور در دقیقه و برای مدت  10 دقیقه انجام می دهیم سپس پلاسما و Buffy coat حاصل از سانتریفیوژ را جمع آوری (harvest) و برای بار دوم با دور تند ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ دور در دقیقه و برای مدت ۶ دقیقه سانتریفیوژ می کنیم . محصول مرحله دوم سانتریفیوژ تجمع پلاکتها در ته لوله می باشد. بوسیله سرنگ حجم اضافه پلاسما(PPPیا Platelet Poor Plasma ) را خارج کرده دور میریزیم . در پایان    تجمع پلاکتی ته لوله را با بهم زدن آهسته در پلاسمای باقیمانده حل میکنیم محصول نهایی PRP یا Platelet Rich Plasma میباشد. biomed_device_prep_basic_esthetics

ملاحظات عملی

در فرآیند فرآوری  PRP رعایت اصول آسپتیک و دقت در  کلیه مراحل فرآوری  موجب رسیدن به یک   محصول قابل قبول  ,پاسخ مناسب درمانی و جلوگیری از عوارض جانبی احتمالی خواهد شد.

خونگیری

  • خونگیری بوسیله نیدل ۲۱g از یک برند با کیفیت با سطح داخلی کاملا صاف انجام گیرد
  • جدار سرنگ و نیدل یا برانول مورد استفاده قبل از خونگیری به ماده ضدانعقاد آغشته شود
  • در ورود نیدل  به رگ  جهت جلوگیری از تحریک پلاکتها  از هرگونه آزردن رگی که مورد خونگیری قرار می گیرد اجتناب شود
  • جهت جلوگیری از پاره شدن RBCها عقب کشیدن پیستون سرنگ  به آهستگی صورت گیرد

جداسازی پلاسما

  • در انتفال ها و جداسازی ها (خون و پلاسما) پوشیدن دستکش استریل  و ماسک صورت  توصیه می شود
  • از سالم و استریل بودن لوله های خونگیری اطمینان حاصل شود
  • رک(Rack) نگهداری لوله ها همواره ضد عفونی شود
  •  جهت پایین آوردن خطر انتقال  آلودگی های موجود در آزمایشگاه ها  سانتریفیوژ مورد استفاده منحصرا جهت فرآوری PRP بکار گرفته شود 
  • از هرگونه حرکت شدید لوله ها طی فرآیند جداسازی خودداری شود
  •  پس از مرحله اول سانتریفیوژ (soft centrifuge) هنگام جداسازی پلاسما از گلبولهای قرمز خون دقت شود تا جای ممکن Buffy coat  و نه گلبولهای قرمز بهمراه پلاسما جمع آوری شود
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |
نظریه درمان زخم  بروش مرطوب نگهداشتن بستر زخم از حدود ۴ دهه قبل توسط George Winter مطرح و اثبات شد . وی ملاحظه کرد در صورت مرطوب نگهداشتن بستر زخم سرعت بهبودی زخم دو برابر می شود.

تغذیه متابولیسم رشدوتکثیر سلولها و مهاجرت آنها به ناحیه آسیب دیده در یک محیط مرطوب بهتر صورت می گیرد و روند اپیتلیالیزاسیون سریعتر انجام میگیرد.در صورت کنترل مطلوب اگزودا عناصر ملزوم برای بهبودی زخم (ماکروفاژها فیبروبلاستها آنزیم ها اکسیژن و…)در یک بستر مرطوب تعامل بهتری با هم دارند. پانسمان های مدرن محیط زخم را کمی اسیدی و دما را ۳۳ºC–37ºC نگه می دارد.

ازجمله دیگر  مزایای پانسمان مرطوب, احتمال کمتر ابتلای زخم به عفونت عدم نیاز به آنتی بیوتیک موضعی برداشتن بدون درد پانسمان بهنگام تعویض و برجا گذاشتن اسکار کمتر پس از بهبودی است.

مشخصات یک پانسمان خوب

  • کنترل اگزودا و فراهم کردن یک محیط مرطوب در بستر زخم
  • ایجاد شرایط اتولیز(autolysis)  بافتهای مرده و اسلاف
  • به پیشرفت بافت گرانوله کمک کند
  • در برابر نفوذ میکروبها مقاوم باشد
  • قدرت ضد عفونی زخم را داشته باشد
  • به زخم نچسبد و بهنگام تعویض راحت و بدون درد جدا شود
  • در زخم ایجاد سمیت و حساسیت نکند
  • از نظر فیزیکی از زخم و عضو مبتلا حمایت کند
  • از لبه های زخم در برابر خیس خوردن (maceration) محافظت کند
  • بوی بد زخم را در صورت وجود کنترل کند
  • مقرون به صرفه باشد 
  • تا جای ممکن در خارج بیمارستان هم  قابل دسترس وتهیه باشد

انوع پانسمان مرطوب(moist dressing)

 

فیلم های نیمه تراوا (smipermeable films)20460

یکی از پیشرفتهای پانسمان نوین می باشدو شامل یک لایه پلاستیکی استریل از جنس پلی اورتان(polyurethane) که با یک لایه ضد آلرژی آکریلیک چسبنده پوشیده شدهاست.نسبت به نفوذ باکتریها مقاوم اما اجازه تهویه (تعریق) به زخم می دهد. در صورت عفونت یا کلونیزه شدن زخم و اگزودای زیاد زخم استفاده نمی شود.

هیدروکولویدها(hydrocolloids)duoderm

ترکیبات متنوعی شامل:کربوکسی متیل سلولز(CMC) ژلاتین پکتین پلیمرها که روی یک لاله فیلم چسبیده و بس از پوشاندن زخم تشکیل مادهای ژله ای که  بدلیل بو و رنگش ممکن است با چرک اشتباه شود. این زل به اتولیز کمک کرده درد را کاهش می دهد.  جهت پانسمان در زخم های خشک و پر اسلاف پا بسیار مناسب و در صورت اگزودای زیاد و عفوفت نباید استفاده شود.

CVS_Hydro_tech-illustration-1024x866هیدروژلها(hydrogels)

از یک بستر پلی مری و۹۶٪ آب تشکیل شده اند.حتما با یک پانسمان ثانویه پوشیده  و در اداره زخم های نکروتیک و اسلاف بکار برده می شوند.

اگر در زخم بافت گنگرنه (gangrenous) وجود داشته باشدبدلیل بدام انداختن و گسترش عفونت نباید استفاده شود.

 

آلژینات ها (alginates)

از ترکیب کلسیم سدیم و آلژینیک اسید جلبک قهوای تشکیل شده اند.در تماس با اگزودای زخم Alginate Dressingsحل شده و یک ژل هیدروفیلیک تشکیل می دهد. ۱۵ تا ۲۰ برابروزنشان توانایی جذب مایع دارند. در زخم های خشک و در حال بهبود نباید استفاده شوند زیرا بدلیل قدرت جذب بالا به این زخم ها چسبیده و ایجاد درد می کنند.

 

smith-and-nephew-allevyn-hydrocellular-foam-dressing-YTXQFICURفوم ها (foams)

از پلی اورتان یا سیلیکون ساخته شده اند. در زخم های با اگزودای متوسط یا زیاد بکار برده می شوند. در زخم های عروقی (venous ulcers) و پای دیابتی به کاهش درد کمک می کنند. قابلییت کنترل اگزودا وحمایت از لبه های زخم را دارند.

 

پانسمانهای آنتی میکروبیال (antimicrobial dressing)

  • ترکیبات حاوی نقره همچون کرم سیلور سولفا دیازین که از سالها پیش در زخم های ناشی از سوختگی بکار گرفته شده , امروزه از پانسمانهای مرطوب  حاوی یون و ذزات نانو نقره در درمان طیف وسیعی از زخم های عفونی یا کلونیزه استفاده می شود.
  • ترکیبات ید عمدتا به سه شکل مورد استفاده قرار می گیرد.
  1. پوییدین آیدین (povidin iodin)
  2. یدوفور
  3. cadexomer iodin
  • ژل مترانیدازول(metronidazole gel) در کنترل بوی بد ناشی از باکتریهای بی هوازی و اداره زخم های مزمن قارچی بکار می رود.

 

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |

مختصري درباره آناتومي و فيزيولوژي پوست

پوست سدي بين اعضاي داخلي ومحيط خارجي است ودربسياري ازاعما ل حياتي بدن دخالت دارد.به طوريکه انسان بدون آن نمي تواند زنده بماند.

پوست اندامي وسيع با وزن مولکولي 4کيلوگرم است که سطحي معادل 2متر مربع را مي پوشاند.

اجزاء پوستي شامل اپيدرم- درم- ضمائم پوستي وچربي زيرجلداست.

اپيدرم : حائل اصلي بدن اپيدرم است ودرزيراپيدرم لايه عروقي درم قراردارد که مسوول نگهداري وتغذيه سلولهاي اپيدرم است.

اپيدرم به چهار طبقه تقسيم مي شود که از محل اتصال درم با لايه سلولهاي  بازال شروع  ودرنهايت به لايه شاخي ختم مي شود. اين لايه ها عبارتنداز:

1-  لايه سلولهاي بازا ل يا سلولهاي مادري اپيدرم: سلولهاي جوانه زننده تمايزنيافته(تقسيم سلولي درسلولهاي بازال انجام مي شود.)

2-  طبقه خاردار: دربالاي لايه سلولهاي بازال قرار داردواز کراتينوسيتهائي تشکيل شده که کراتين توليد مي کنند.(کراتين پروتئيني رشته اي واصلي ترين جزء طبقه شاخداراست. کراتيني شدن ازاين طبقه آغازمي شود.)

3-  طبقه دانه دار: روند تمايز ادامه مي يابد وسلولها کراتين زيادي بدست مي آورند وپهن ترمي شوند.

4-  طبقه شاخي: سلولهاي مرده و پهن و بزرگ وچند ضلعي هستند ودرستونهاي لايه عمودي روي هم انباشته شده اند.اين لايه سد فيزيکي اصلي است.

علاوه بر سلولهاي بازال وکراتينوسيتها 2 رده سلولي ديگربه نامهاي: ملانوسيتها وسلولهاي لانگرهانس دراپيدرم وجود دارد.

غشاء پايه حد فاصل درم واپيدرم را مي گويند که داراي سه لايه (شفاف- پايه- فيبرهاي اتصالي ) وحاوي فرورفتگيها وبرآمديگهاي متعددي است.

درم: درم ضمائم پوستي رانيز دربرمي گيرد وچربي زيرجلد سومين وعمقي ترين لايه پوست است.

شامل کلاژن ورشته هاي الاستيک وماده زمينه اي است.



ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |
در بیماران مبتلا به دیابت پیشرونده ، زخم های اندام تحتانی یکی از عوارض جدی این بیماری می باشد ، به طوریکه به دنبال نوروپاتی محیطی ایجاد شده ، در اثر کوچکترین تروما به پا ، چنین عارضه ای ایجاد می شود و 15% افراد دیابتی در طول عمر خود آن را تجربه می کنند. زخمهای دیابتی از علل اصلی بستری بیماران دیابتی را تشکیل داده و حتی باعث آمپوتاسیون عضو درگیر می شود. زخمهای مزمن پای بیماران مبتلا به دیابت باعث 70 تا 80% آمپوتاسیون می گردد. فاكتورهای متعددی مانند درگیری عروق محیطی ، نوروپاتی ، استرسهای مكانیكی و تروما ، دفورمیتی و افزایش استعداد به عفونت در بیماری دیابت ، بیمار را در معرض ایجاد زخم های اندام تحتانی قرار می دهند كه دوام و پایداری زیادی دارند. در این بیماران ظرفیت فیبروبلاستهای پرولیفراتیو کاهش پیدا کرده ، رسپتورها و فاکتورهای رشد نیز کاهش می یابند و باعث از بین رفتن ماتریکس پروتئین درم می گردد. از علل مهم زخم پا در بیماران مبتلا به دیابت: نوروپاتی محیطی ، بیماریهای وسکولارونقص ایمنی می باشد. از درمانهای مختلفی که برای درمان این بیماران برحسب عمق و نوع زخم به کار می رود. می توان به off loading (کاهش فشار در ناحیه پا) walking brace دبریدمان ، آنتی بیوتیک و پانسمانهای منظم روزانه اشاره کرد. به طوریکه دبریدمان ، off loading و کنترل عفونت از درمانهای اصلی این بیماری می باشد. اخیراً فاکتور رشد مشتق گرفته از پلاکتها (بکاپلرمین) جهت درمان زخم نوروپاتیک پای بیماران دیابتی به کار می رود به طوریکه در مقایسه با گروه پلاسبو ، تأثیر درمان 50% در برابر 35% بود. علیرغم اقدامات استاندار درمانی شامل off laoding ، كنترل عفونت ، تأمین خون رسانی و دبریدمان ، بسیاری از زخمهای پای دیابتی بهبود نیافته و یا سرعت بهبودی بسیار كندی دارند. تكنولوژی های جدیدی برای درمان زخمها در دسترس است از جمله تحریك الكتریكی cold Laser, heat laser ، فاكتورهای رشدی مانند بكاپلرمین كه یك فاكتور رشد نوتركیب مشتق شده از پلاكت می باشد نیز استفاده شده و نتایج كاربرد آن به همراه درمانهای رایج مانند off laoding ، دبریدمان و كنترل عفونت ، بیانگر تأثیر نسبی آن بر میزان بهبود زخم بوده است. همانطور که ذکر شد در زخم های مزمن روند طبیعی ترمیم زخم كه شامل هموستاز ، التهاب ، پرولیفراسیون ، اپیتلیزاسیون و بازسازی بافت است ، مختل می شود. میزان میزان پرولیفراسیون فیبروبلاستها كاهش یافته و عدم تنظیم دستورها و كاهش فاكتورهای رشد یا عدم وجود یك ماتریكس پروتئینی مناسب در درم ، روند ترمیم زخم را بدتر می كند. بنابراین dermograft روشی است كه جهت بستر درمال زخم در زخم پای دیابتی موثر بوده ، باعث بهبودی روند زخم شده و منجر به حركت سلولهای اپیتلیال و بسته شدن زخم می گردد. اضافه كردن فیبروبلاستها به كشت سلولی سبب بهبودی ترمیم زخم هم از لحاظ عملكردی و هم از نظر ظاهری شده و همچنین سبب بسته شدن زخم به صورت دائمی می گردد. در حقیقت درم سبب حفاظت از زخم در برابر Contraction و جلوگیری از ایجاد جوشگاه می شود و عدم وجود آن ممكن است سبب رد پیوند فوری یا تأخیری و انقباض زخم و عدم تحكیم سلولهای پیوند شده می شود. با توجه به مطالعات متعدد انجام گرفته در این زمینه و با توجه به اینكه امكان كشت سلولها در كشور ما فراهم شده است و این روش با شرایط كاملاً استریل انجام شده و عوارض چندانی نیز در برندارد. با اجرای این پروژه منحصر به فرد می توان امكان ارتقاء سلامت جامعه و نجات بیماران را فراهم نمود. آيا مصرف شامپو ها چقدر در افزايش ريزش ويا درمان كمك كننده اند؟ شامپوها بيشتر جهت پاك كردن وتميز كردن پوست سر وموها مصرف مي شود ومدت زمان كوتاهي بيشتر پوست تماس ندارد وبلافاصله شسته مي شود .به همين دليل اگر شامپو هاي استاندارد مصرف شود معمولا سبب افزايش ريزش نمي شود وبه همين دليل هم اگر از شامپوهاانواع ويتامينه ها ويا داروهاي ضد ريزش مصرف شوند چون مدت زمان كوتاهي روي پوست مي ماند نمي تواند جذب زيادي در پوست داشته باشند وبه همين دليل در رويش مجددو يا جلوگيري ازريزش نمي تواند تاثيرقابل ملاحظه اي داشته باشد وفرد در صورت ريزش مو حتما بايد زير نظر پزشك وبراساس علت ريزش از انواع داروهاي موضعي ويا خواركي استفاده كند.

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۴ توسط حجت |

مقدمه

زخمهای فشاری که به نام زخم بستر نامیده می شود در بیمارانی که به علتی دچار بی حرکتی شده اند عارضه ای مهم به شمار می رود.

علت عمده ایجاد زخم بستر مربوط به وجود فشار طولانی مدت بر روی پوست ومتعاقب آن عدم خونرسانی به این عضو است.

آمار دقیقی از میزان بروز زخم بستر نمی توان ارایه داد و آمار ارایه شده در هر کشور با کشور دیگر متفاوت است.بعنوان مثال در کشور دانمارک ۴۳ و در اسکاتلند ۸۶ نفر از هر صد هزار نفر مددجودچار عارضه زخم فشاری بوده و در هلند ۱۰ تا ۲۰ درصد بیمران پذیرفته در مراکز پرستاری در منزل مبتلا به این عارضه ذکر شده اند.

پیشگویی به نقل از داوری در خصوص آمار مبتلایان به زخم بستر در ایران این میزان را در بیماران بستری در بخشهای عمومی۵% و در بیماران بستری در مراکز نگهداری از معلولین ۳۸%ذکر می کند.

 

پیشینه تاریخی

قدمت زخم و درمان زخم به اندازه عمر بشر است. مصریان باستان با مشکل زخم بستر آشنا بوده اند،در یکی از مومیایی ها( احتمالا یک شاهزاده مصری )زخمهای بستری مشاهده شد که با قطعه ای از پوست یک حیوان پوشانده شده بودند و برخی از این زخمها حتی در خود نشانه هایی از التیام نیز داشتند.

قدیمی ترین دست نوشته موجود در خصوص زخم بستر متعلق به فابریکوس هیلدانوس است که واژه ((قانقاریا)) را برای این زخمها بکاربرده است.واژه ((دکوبیتوس))اولین بار در سال ۱۷۷۷ به کار رفته و در آن به ارتباط میان ((قانقاریا))و بیماران رنجور و خوابیده در بستر اشاره شده است.

اما در سال ۱۸۵۰ تعداد زیادی از دانشمندان به این نتیجه رسیدند که زخم فشاری بعلت تاثیر فشاری به علت تاثیر فشار بر پوست ایجاد می گرددو همچنین به اهمیت پیشگیری از بروز زخمهای فشاری توجه نمودند.

امروزه پژوهشگران ثابت نموده اند که ایجاد فشاری معلول ترکیبی از عوامل داخلی و خارجی است.

 

مختصری درباره آناتومی و فیزیولوژی پوست

پوست سدی بین اعضای داخلی ومحیط خارجی است ودربسیاری ازاعما ل حیاتی بدن دخالت دارد.به طوریکه انسان بدون آن نمی تواند زنده بماند.

پوست اندامی وسیع با وزن مولکولی ۴کیلوگرم است که سطحی معادل ۲متر مربع را می پوشاند.

اجزاء پوستی شامل اپیدرم- درم- ضمائم پوستی وچربی زیرجلداست.

اپیدرم : حائل اصلی بدن اپیدرم است ودرزیراپیدرم لایه عروقی درم قراردارد که مسوول نگهداری وتغذیه سلولهای اپیدرم است.

اپیدرم به چهار طبقه تقسیم می شود که از محل اتصال درم با لایه سلولهای  بازال شروع  ودرنهایت به لایه شاخی ختم می شود. این لایه ها عبارتنداز:

۱-  لایه سلولهای بازا ل یا سلولهای مادری اپیدرم: سلولهای جوانه زننده تمایزنیافته(تقسیم سلولی درسلولهای بازال انجام می شود.)

۲-  طبقه خاردار: دربالای لایه سلولهای بازال قرار داردواز کراتینوسیتهائی تشکیل شده که کراتین تولید می کنند.(کراتین پروتئینی رشته ای واصلی ترین جزء طبقه شاخداراست. کراتینی شدن ازاین طبقه آغازمی شود.)

۳-  طبقه دانه دار: روند تمایز ادامه می یابد وسلولها کراتین زیادی بدست می آورند وپهن ترمی شوند.

۴-  طبقه شاخی: سلولهای مرده و پهن و بزرگ وچند ضلعی هستند ودرستونهای لایه عمودی روی هم انباشته شده اند.این لایه سد فیزیکی اصلی است.

علاوه بر سلولهای بازال وکراتینوسیتها ۲ رده سلولی دیگربه نامهای: ملانوسیتها وسلولهای لانگرهانس دراپیدرم وجود دارد.

غشاء پایه حد فاصل درم واپیدرم را می گویند که دارای سه لایه (شفاف- پایه- فیبرهای اتصالی ) وحاوی فرورفتگیها وبرآمدیگهای متعددی است.

درم: درم ضمائم پوستی رانیز دربرمی گیرد وچربی زیرجلد سومین وعمقی ترین لایه پوست است.

شامل کلاژن ورشته های الاستیک وماده زمینه ای است.

ضمائم پوستی: عبارتندازغدد عرق- آپوکرین واکرین ? فولیکولهای مو- غدد سبابه وناخن که همگی از اپیدرم منشاء می گیرند.

چربی زیر جلد: شامل اعصاب وعروق خونی است که عروق خونی وظیفه تامین مواد غذائی وتنظیم حرارت را برعهده دارند.

 

واژه زخم فشاری

واژه های متعددی جهت زخمهای فشاری به کار رفته است که معمول ترین آنهاDecubitus ulcer وBedsore است.

واژهDecubitus ازکلمه لاتین دکومبر Decumberبه معنای دراز کشیدن مشتق شده است ودلالت براین دارد که این زخمها صرفا درنتیجه خوابیدن به مدت طولانی ایجاد می شوند علت نامگذاری bedsore بروزمکرراین زخمها دربیماران بستری درتخت می باشد.

با توجه به تعاریف  ازآنجائیکه عامل اصلی ایجاد زخم فشار است واژهpressure ulcer یا زخم فشاری صحیح ترین ومناسب ترین واژه برای توصیف این زخم ها ست.

 

تعریف زخم فشاری:

باتوجه به اهمیت موضوع تعاریف متفاوتی در منابع مختلف عنوان گردیده است که در زیر به مهمترین آنها اشاره می کنیم.

-  زخم فشاری به زخمی گفته می شود که به علت وارد آوردن فشاری بیش از فشار طبیعی مویرگها(۳۲میلیمترجیوه) به مدت طولانی بر سطح پوست ایجاد می گردد که موجب نکروز ناکیه محدودی از بافتهای نرم می شود. ” برونر- سودارث۱۹۹۸″

-  یک زخم فشاری  ناحیه متمرکزی از نکروز بافتی است که هنگامیکه بافت نرم بین یک برجستگی استخوانی و یک سطح خارجی به مدت طولانی تحت فشار قرار می گیرد ایجاد می شود.” پوتروپری وفیس براساس NPUAP “

-  زخم فشاری عبارت است از یک ناحیه نکروز سلولی که دراثر فقدان گردش خون درآن ناحیه ایجاد می شود.                                    ” تایلور”

زخم فشاری عبارت از ناحیه نکروزه ای است که در نتیجه فقدان جریان خون کافی به آن ناحیه دراثر فشار ایجاد می شود.”HARKNESS& DIBCLTER”

 

- Margo lis  زخم فشاری را این طور تعریف کنید:

از بین رفتن ساختمان آناتومیک و عملکرد نرمال پوست که در نتیجه فشار خارجی وارد بر برجستگی های استخوانی ایجاد می شود وطبق قاعده ای منظم و در یک زمان معین بهبود نمی یابد.(( پوتروپری))

 

پاتوفیزیولوژی زخم فشاری

از نظر پاتوفیزیولوژی سه عامل در پیدایش زخمهای فشاری موثرند:

۱-   شدت فشار و فشار لازم جهت بسته شدن مویرگها

۲-   طول مدت فشار

۳-   تحمل بافت

فشار بیش از ۳۲ میلی متر جیوه سیستم مویرگی شریانی-وریدی که مسئول تغذیه بافتها و دفع مواد زائد از آنها می باشد را مسدود می کند و در نتیجه سیستم مویرگی شریانی-وریدی که مسئول تغذیه بافتها و دفع مواد زائد از آنها می باشد را مسدود می کند و در نتیجه موجب آنوکسی(Anoxia) و یا ایسکمی (Ischemia) بافتی می گردد.بدین ترتیب وضعیت متابولیسم بافت که بطور طبیعی به میزان دریافت اکسیژن از خون و دفع مواد حاصله از متابولیسم و دی اکسیدکربن بستگی دارد را متحمل ساخته و در نتیجه موجب متابولیسم بی هوازی و پیدایش حالت اسیدوز بافتی گردیده متعاقب آن نفوذپذیری مویرگها افزایش یافته و باعث ایجاد تورم و سرانجام سبب مرگ سلولی می شود و در نهایت به صورت زخم فشاری تظاهر پیدا می کند.

تغییر رنگ پوست ناحیه تحت فشار (Blanching) اولین علامت زخم فشاری است، به طوریکه پوست این نواحی به علت کم شدن جریان خون در مقایسه با سایر نواحی رنگ پریده و سفید می گردد.دراین حالت اگر فشار رفع شود، Normal reactive hyperemia   ( واکنش نرمال پرخونی ) که همراه با قرمزی و گرمی در محل می باشد، ایجاد می شود، که یک واکنش جبرانی است.حدودا یک ساعت طول می مشد تا این واکنش طرف شود.اگر فشار مدت زمان بیشتری طول بکشد، پس از رفع AbNormal reactive hyperemia  ( واکنش آنرمال پرخونی) ایجاد می شود که به صورت اتساع بیش از حد و induration  در محل ایجاد می شود.( induration یک ناحیه ادم لوکالیزه در زیر پوست است)، که این واکنش نیز بیش از ۱ ساعت تا دو هفته طول می کشد تا برطرف شود.

همچنین اگر مدت زمان فشار از این مرحله هم طولانی تر شود،مرگ سلولی و سپس نکروز بافتی را خواهیم داشت.با شکافته شدن پوست که مهمترین سد دفاعی بدن می باشد،میکروارگانیسم هایی از قبیا استرپتوکوک ،استافیلوکوک، پسودومونا و عفونتهای ثانوی در محل زخم نفوذ می کنند که در این حالت مقابله با آن دشوار است و حتی ممکن است عمیق تر گردد و به عضله واستخوان راه یابد و موجب انتقال عفونت از طریق جریان خون به تمام نقاط بدن شود.

به غیر از خطر ایجاد عفونت ،ازدست رفتن مقدار زیاد مایعات و الکترولیتهای بدن از محل ،سبب کاهش مایعات واختلال در تعادل الکترولیت ها شده و در نهایت باعث کمبود پتاسیم می گردد و همچنین از دست رفتن مقادیر زیادی پروتئن از بافتهای زیر جلدی منجر به کاهش آلبومین خون می گردد.

به طور کلی می توان گفت پس در شرایط طبیعی به مدت ۲ ساعت می تواند فشار و کاهش اکسیژن رسانی به سلول را تحمل نماید،البته این زمان تا حدودی به مقدار فشار وارد بر پوست بستگی دارد.

 

به طور خلاصه میتوان گفت :

فشار> کاهش یا قطع خونرسانی به پوست یا بافتهای زیرین > اختلال وضعیت متابولیسم بافت > آنوکسی و ایسکمی بافت > نکروز بافتی>خراشیدگی و زخم> تهاجم میکروارگانیسم ها>عفونت>درگیری بافتهای زیرین شامل فاسیا،ماهیچه و استخوان

 



ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ جمعه سوم بهمن ۱۳۹۳ توسط حجت |

اسلایدر